เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 36 ไม่สู้เสี่ยงสักตั้ง
เมื่อไฟท้ายรถออฟโรดคันสีดำสนิทหายลับเข้าไปในตลาดสินค้าเกษตร เฉินเจียหนานก็กระโดดออกมาจากเงามืดหลังรถบรรทุก กำมือทั้งสองแน่นจนส่งเสียงลั่น เขาหน้าดำเคร่งคำรามออกมาเสียงหนึ่งว่า “ให้ตายสิ!”
แล้วรีบหันกลับไปถามอย่างร้อนใจ “พี่สาม เปียวจื่อ พวกคุณบาดเจ็บตรงไหนบ้างไหม” เปียวจื่อกับเจิ้งซานผิงที่ขดตัวอยู่บนพื้นอย่างทุลักทุเล หายใจหอบถอน เหงื่อเย็นชื้นเต็มหน้าผาก เจิ้งซานผิงตรวจร่างกายตัวเองสักครู่แล้วตอบว่า “พี่หนาน ไม่เป็นไรครับ แค่แขนถลอกนิดหน่อย” ส่วนเปียวจื่อพูดเสียงสั่นว่า “แม่งเอ๊ย เมื่อกี้เกือบขวัญหนีดีฝ่อ พี่หนาน ผมน่องโดนยิงครับ”
เฉินเจียหนานรีบพุ่งเข้าไปดู น่องของเปียวจื่อเลือดเนื้อเละไม่เป็นท่า แต่เพราะแสงสลัวจึงมองไม่ชัดว่าเป็นอย่างไร เฉินเจียหนานเอื้อมมือไปคลำ ระหว่างนั้นเอง เอ้อร์เป่าก็ขับฮอนด้าแอคคอร์ดคันสีดำถอยหลังเข้ามาจนถึงข้างตัวพวกเขา หลิวซื่อโก่วผลักประตูรถเปิดออกตะโกนเสียงดัง “พี่หนาน รีบขึ้นรถ!”