เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 33 หมาซื่อหนีไป
ฉากเลือดสาดตรงหน้าทำให้หม่าหมิงอวี้ที่สวมชุดนอนบางเบายืนตะลึงไปชั่วขณะ นางมองทุกอย่างตรงหน้าอย่างเหม่อลอย เฉินเจียหนานและคนอื่น ๆ พบเห็นหมาซื่อก็ยิ่งคลุ้มคลั่ง ฟันดาบเข้าใส่จิงหู่หนักขึ้น
เพียงสองวินาทีสั้น ๆ บนตัวจิงหู่ก็มีแผลเพิ่มอีกสองแผล เขาตาแดงก่ำ ตะโกนใส่หม่าหมิงอวี้เป็นครั้งที่สองว่า “รีบหนีไปสิ พี่สี่!” หม่าหมิงอวี้เอื้อมมือไปที่เอวโดยสัญชาตญาณ กลับพบว่าว่างเปล่า ในดวงตาวาบแวบหนึ่งด้วยความตื่นตระหนก ก่อนจะหันหลังวิ่งหนีไปทางประตูหน้านอกห้องใน
เฉินเจียหนานเตะเข้าที่ท้องจิงหู่หนึ่งที ตะโกนลั่นว่า “อย่าให้หมาซื่อ…” พูดยังไม่ทันจบ จิงหู่ที่กระโดดขึ้นมาอย่างบ้าคลั่งก็เตะเข้าที่กลางอกของเขาเต็มแรง ร่างทั้งร่างลอยกระเด็นถอยหลังไปสองเมตร