เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 25 เหยียนควน
หลังสิบโมงเช้านิดหน่อย ในห้องทำงานของหัวหน้าสถานีตำรวจตำบลเทียนสือ ไป๋ข่าย เสี่ยวอู่ และหวังเพ่ย สามคนนั่งอยู่บนโซฟา สีหน้าอิดโรย ตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดแดง ชัดเจนว่าอดหลับอดนอนมาทั้งคืน
หัวหน้าสถานีเหยียนควนเติมชาให้พวกเขาอย่างกระตือรือร้น ถามด้วยความเป็นห่วงว่า “ผู้กองไป๋ ความคืบหน้าเป็นยังไงบ้าง?” ไป๋ข่ายขยี้ใบหน้า จุดบุหรี่ขึ้นมาสูบ พอสูบได้อึกเดียว หวังเพ่ยที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็ขมวดคิ้วใช้มือพัดไปมาที่ปลายจมูก บ่นเบาๆ อย่างไม่พอใจ “ผู้กองไป๋ คุณเลิกสูบบุหรี่ได้ไหม? ตั้งแต่ห้องสอบสวนเมื่อคืนจนถึงตอนนี้ บุหรี่ในมือไม่เคยหยุดเลย ต่อให้ไม่คิดถึงคนอื่น ก็ควรคิดถึงสุขภาพตัวเองบ้างสิ!
รู้แต่แรกว่าคุณติดบุหรี่ขนาดนี้ เมื่อคืนฉันไม่น่ากลับมาจากโรงพยาบาลเพื่อสลับกับผู้กำกับเหยียนเลย สุดท้ายพวกคุณก็เป็นท่อบุหรี่กันหมดทั้งคู่”