กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 18 ดวลตัวต่อตัว
ในช่วงเวลาที่ชวนใจหายใจคว่ำนั้น เจิ้งซานผิงเอากระดาษทิชชูที่ติดไฟแนบไปกับอกของเฝยเฉียง เฝยเฉียงดิ้นรนอย่างสุดแรง สบถด่าทอไม่หยุด “พวกแก ไอ้พวกสารเลว พวกแกจะไม่มีวันได้ดี…” เขาคำราม
เจิ้งซานผิงสั่งเสียงเข้มใส่เอ้อร์เป่าและเปียวจื่อ “กดตัวมันไว้!” เห็นเขาถือไฟลนมือหนึ่ง อีกมือพลิกไส้กรอกอย่างชำนาญ โรยผงพริกกับยี่หร่าลงไปเป็นระยะ น้ำตาเทียนบนอกหลอมละลายหยดลง เปลวไฟลุกโชนยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ ภายในห้องมีกลิ่นหอมชวนน้ำลายไหลของไส้กรอกย่างปนกับกลิ่นแสบจมูกของเนื้อหนังที่ไหม้เกรียม บรรยากาศกดดันถึงขีดสุด เฝยเฉียงน้ำตานอง ร้องไห้สะอึกสะอื้น เสียงโหยหวนสิ้นหวังดังก้องไปทั่วทั้งห้อง ผ่านไปหลายนาที กระดาษทิชชูก็ไหม้กลายเป็นเถ้าถ่าน