กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 460 เข้าสำนักเซียน
【ทว่ากระบี่เล่มยาวเล่มนั้น กลับแทงเข้าไปไม่ได้แม้แต่นิดเดียว】
【ใจคุณไหววูบ ฉีกร่างเนื้อออกทันที ให้กระบี่เล่มยาวแทงผ่านไปอย่างไม่มีอะไรขวาง】
【คุณกระอักเลือดสีทองออกมาคำหนึ่งอย่างเหมาะเจาะ】
【คุณมองกระบี่ที่ทะลุกลางอก แล้วเอ่ยเสียงเรียบว่า “ทำไม?!”】
【เสียงของเวินรั่วหาน (ชื่อจิ่วเซียว) เย็นเยียบราวน้ำแข็งแข็ง สะท้อนในหูคุณ:
“ทำไม?! เรื่องทั้งหมดนี้ก็โทษแต่ตัวเจ้าเองที่มองไม่เห็นฐานะของตัวเอง! เจ้ามันเป็นแค่ตัวอะไรกัน ต่อให้มีพรสวรรค์อยู่บ้าง แต่จะคู่ควรกับข้าได้อย่างไร?
ปีนั้นข้าจำใจต้องฝากตัวกับตระกูลเวินก็เพื่อเอาชีวิตรอด จึงต้องเล่นละครกับเจ้า