กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 426 เซียนเร้นลับ! สำเร็จ!
【หนึ่งเดือนต่อมา เจ้าก็รอจนกระทั่งเซียนที่มารับมาถึง】
【เจ้าพุ่งเข้าไปแล้วตบหน้าผู้มาเยือนฉาดหนึ่ง สมกับนิสัยหยิ่งยโสโอหังอย่างสมบูรณ์แบบ】
【ผู้มาเยือนคุกเข่าลงกับพื้นทันที ร้องขอให้เจ้ายกโทษ】
【แม้คนผู้นี้จะมีระดับเซียนแท้เช่นกัน แต่มีพันธสัญญาคุมไว้ จึงไม่กล้าขัดขืนแม้แต่น้อย】
【เจ้าเข้าไปเตะอีกหนึ่งที จนร่างกระเด็นออกไปไกล】
【เจ้าบอกเขาว่า กล้าปล่อยให้อัจฉริยะอย่างเจ้าต้องประสบภัย เช่นนี้สมควรตายจริง ๆ】
【เซียนแท้ไม่กล้าพูดมาก ได้แต่ให้เจ้าทุบตีด่าทอ】
【ครึ่งชั่วยามต่อมา เจ้าจึงหยุดระบายอารมณ์ แล้วออกเดินทางอีกครั้ง】
【ครึ่งปีต่อมา เจ้าก็มาถึงเมืองดาวบิน】