เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 382 ภัยทัณฑ์มารในใจ!
【ภัยพิบัติทั้งหมดตรงหน้าถูกลบหายไปจนสิ้น สิ่งที่เข้ามาแทนคือแสงอบอุ่นนุ่มนวลที่คุ้นเคยอย่างยิ่ง】
【เจ้าพบว่าตนเองกำลังยืนอยู่หน้าลานบ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง】
【แสงอาทิตย์ยามเย็นสาดลงมา เจ้าได้ยินเสียงเด็ก ๆ หัวเราะเล่นกันมาแต่ไกล ปนกับเสียงไก่ขันหมาเห่า ยิ่งกว่านั้นยังมีกลิ่นหอมของข้าวปลาอาหารลอยมาแตะจมูกเป็นระยะ】
【ชั่วขณะหนึ่ง เจ้าลืมไปว่าตนเองอยู่ที่ใด】
【เจ้ามองไปเบื้องหน้าอย่างลังเล ที่นี่เคยเป็นบ้านของเจ้า】
【เจ้าเดินเข้าไปอย่างขลาดกลัวหมายจะเคาะประตู แต่ชั่วอึดใจถัดมา ประตูกลับถูกผลักเปิดออกจากด้านในอย่างช้า ๆ สตรีผู้หนึ่งเดินออกมา “อี้เอ๋อร์ ยืนอึ้งทำอะไร รีบเข้ามากินข้าวได้แล้ว”】
【นี่คือมารดาของเจ้า?】
【เจ้าสะท้านไปทั้งร่าง จากนั้นมองลงที่มือทั้งสองของตน เล็กสั้นและอ่อนเยาว์】