กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 336 อจลนาถวิทยาราช!
【ถึงน้องเจียงเมื่อเปิดอ่าน
เมื่อเจ้าได้เห็นจดหมายฉบับนี้ ข้าคงจากโลกนี้ไปแล้ว ไม่ต้องเสียใจ
ธนูที่โก่งแล้วย่อมไม่มีลูกศรย้อนกลับ ทุกสิ่งล้วนถูกกำหนดไว้แล้ว
ข้ากับผู้อาวุโสหลี่มาจากมหาพิภพหยวนซวีเหมือนกัน แม้มิใช่ศิษย์อาจารย์กัน แต่ก็มีวาสนาสืบทอดวิชา ยิ่งใหญ่เกินความผูกพันของศิษย์อาจารย์เสียอีก!
ผู้อาวุโสหลี่มาถึงที่นี่ก่อนข้าร้อยปี ได้ลิ้มรสความทุกข์ทรมานของนักโทษจนหมดสิ้น ความปรารถนาเดียวที่เหลืออยู่คือดวงวิญญาณได้คืนสู่บ้านเกิด ได้มองดูภูผาสายน้ำแห่งหยวนซวีอีกครั้ง ได้เอ่ยชื่อคนรักคนคิดถึงสักครั้ง
ไม่ขออายุยืนยาวอีกต่อไป เพียงเพื่อตะเกียงโดดเดี่ยวดวงนั้นที่ยังคอยเขาอยู่