กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 331 วานรอสูรบรรพกาล!
【คุณมองไปอย่างระมัดระวัง】
【เห็นเพียงผู้นั้นสวมมงกุฎทองคำ สวมเกราะกำยำ ดูสง่างามน่าเกรงขามยิ่งนัก】
【คุณสัมผัสได้ถึงพลังอันมหาศาล】
【คุณรีบประสานมือคำนับตอบ】
【แต่ผู้นั้นกลับลอยผ่านร่างคุณไป ใช้สองมือประคองเสี่ยวไป๋ที่ล้มอยู่บนพื้นขึ้นมา】
【เขาเมินเฉยคุณ แล้วลูบเสี่ยวไป๋พลางทอดถอนใจว่า ไม่คิดว่าจะได้พบสายเลือดเช่นนี้อีก จึงไม่แปลกที่ข้าจะรู้สึกถึงได้ ในเมื่อได้เห็นตัวจริงแล้ว ก็ให้ช่วยเจ้าสักหน่อยเถิด!】
【สิ้นเสียง ผู้นั้นก็ใช้นิ้วแตะที่ร่างกายตัวเองเบา ๆ ครู่หนึ่งก็รีดเลือดสีทองออกมาหยดหนึ่ง】
【เพียงชั่วพริบตาก็หลอมรวมเข้ากับร่างของเสี่ยวไป๋】
【ส่วนลวดลายสีทองบนหน้าผากของเสี่ยวไป๋ก็ยิ่งดูลึกซึ้งขึ้น】