กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 122 ในที่สุดก็รอจนได้พบเจ้าเสียที~
【เจ้ามองสิ่งมีชีวิตประหลาดที่ใบหน้าเต็มไปด้วยหนองไหลเยิ้ม ใจพลันขนลุกและรู้สึกขยะแขยง】
【กลิ่นเหม็นเน่านั้นพุ่งตรงเข้าสมองเจ้า หลบเลี่ยงไม่ได้เลย】
【เจ้ารีบต่อแขนกลับเข้าที่ แล้วถอยเว้นระยะห่าง】
【เจ้าใช้สามเพลิงแท้ซานเม่ย】
【เจ้าเห็นว่าสามเพลิงแท้ซานเม่ยไม่สามารถสร้างบาดแผลแก่สัตว์ประหลาดได้】
【ลำตัวซีดขาวของมันบิดคลื่นเป็นระลอก ๆ แยกไฟแท้ที่แผดเผาไว้ได้อย่างสิ้นเชิง】
【เจ้ายกมือปล่อยอัสนีเทพเสวียนเซียว แต่เพิ่งตกลงมาก็ถูกปากประหลาดบนใบหน้าของสัตว์ประหลาดกลืนกิน】
【เจ้าพบว่าเจ้าไม่อาจทำอันใดสิ่งมีชีวิตประหลาดตรงหน้าได้】
【เจ้าหยิบป้ายอาญาสิทธิ์ในมือออกมา เรียกกายสตรีของจอมมารปะฟ้าออกมา】