กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 114 ห้วงเหวคืนสู่สูญ
【เจ้าเห็นโซ่อักขระเส้นแล้วเส้นเล่า เริ่มต้นจากตรงนี้ ทอดยาวเข้าไปข้างในอย่างไม่มีที่สิ้นสุด】
【บนโซ่เส้นนั้น เจ้าราวกับมองเห็นเงาลวงของผู้คนมากมายกำลังข้ามห้วงทุกข์ เงานับไม่ถ้วนลอยขึ้นลอยลงอยู่ภายใน ใบหน้าแต่ละคนเลือนหายไป...】
【ใจของเจ้ารู้สึกหนักอึ้งอยู่บ้าง มองเต่าเสวียนอย่างไม่เข้าใจ】
【เต่าเสวียนถอนหายใจ ก็คือค่ายกลนี้เองที่กักขังสรรพชีวิตในฟ้าดินเอาไว้】
【เต่าเสวียนบอกว่า มันถูกขังอยู่ที่นี่นานเกินไปแล้ว ไม่อยากเฝ้าประตูให้ใครอีกต่อไป】
【เจ้าขมวดคิ้ว ถามที่มาของเต่าเสวียน】
【เจ้าคิดมาตลอดว่า อสูรร้ายทั้งสี่แห่งสี่ขั้วของต้ากานถูกราชวงศ์เซียนต้าอวี่ส่งลงมา เพื่อคุมขังมนุษย์ธรรมดาที่นี่ มีฐานะคล้ายผู้คุมเรือนจำเสียมากกว่า】