กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 9 ยังมีเรื่องดี ๆ แบบนี้ด้วย?
หลินอี้อยู่บ้านเฉย ๆ แล้วรู้สึกเบื่อจนอยากออกไปทำอะไรสักอย่าง
แม้เพิ่งกลับจากทะเลสาบไท่หูมาไม่นาน แต่เขาก็รู้สึกว่าจำเป็นต้องไปอีกสักครั้ง
ตอนนี้เขาเป็นปรมาจารย์ขั้นพลังคลุมกายแล้ว ทั้งอำเภอไม่มีใครสู้ได้
ยิ่งทำให้รู้สึกว่าเฒ่าตกปลาคนนั้นไม่ธรรมดา
ครั้งแรกที่เจอเฒ่าคนนั้น ข้างนอกมีพายุฝนกระหน่ำ เมฆดำทะมึน เมื่อเผชิญอานุภาพฟ้าดินโดยตรง ไม่ว่าเขาจะทำอย่างไรก็มีแต่ความสิ้นหวังและหมดหนทาง
แต่รอบตัวเฒ่าเป็นร้อยจั้งกลับลมสงบคลื่นนิ่ง ผิวน้ำในทะเลสาบแม้แต่ระลอกคลื่นก็ไม่มี
นี่มันแข็งแกร่งขนาดไหนกัน?
ตอนยังไม่ได้เป็นปรมาจารย์ หลินอี้ประสบการณ์น้อย สายตายังคับแคบ
ตอนนั้นไม่รู้สึกอะไร เหมือนกบในก้นบ่อมองดวงจันทร์