กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 356 แบกลุงนายจ้างฝู่ให้ช่วยบังลมบังฝน
“อยู่นี่ไง นี่ไม่ใช่หรือไง ฉันบอกแล้วว่ามี”
ฉือซวี่ไป๋ชี้พระพุทธรูปองค์หนึ่งที่ซ่อนอยู่ในพงหญ้า
พระพุทธรูปไม่มีแม้แต่ที่กำบังลมฝน โชคดีที่เป็นหิน ไม่กลัวลมฝน แต่ดูแล้วก็เก่าแก่มาก
พระพุทธรูปหินมีขนาดประมาณถ้วยรางวัลชิ้นหนึ่ง ถูกหญ้าปกคลุมรอบด้าน ไม่มีร่องรอยว่าเคยมีคนมา ไม่มีแม้แต่ทางเดิน
ฉือซวี่ไป๋หาเจอแม้แต่พระพุทธรูปองค์นี้ได้ ก็นับว่าเก่งแล้ว
“แค่นี้เหรอ?”
ซ่งหลินโจวหัวเราะด้วยความโมโห “ฉือซวี่ไป๋ ฉันว่านายน่าจะชื่อฉือไป๋ซวี่มากกว่า สมองกลับด้านไปแล้ว
พระพุทธรูปองค์นี้เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติหรือเปล่า เกี่ยวอะไรกับวัดสักนิดไหม?”
ลู่จิ่นเหยียน “วัดอยู่ไหน อย่างน้อยต้องมีหลังคาสักหลัง ต่อให้เป็นกระท่อมไม้ก็ได้”