กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 343 ต้องเป็นฝู่จื่อของฉัน คนอื่นไม่มีหรอก
เมื่อได้ยินเสียง ฝู่เยี่ยนเซินก็รีบหันกลับมา แต่เสิ่นหลั่นเยว่ลงไปนอนคว่ำอยู่บนพื้นแล้ว
เพราะมองไม่เห็นและค่อนข้างใจร้อน มือของเธอจึงกดพลาดจนล้มออกไป
ศีรษะยังบังเอิญกระแทกมุมตู้ข้างเตียง จนเกิดเสียงหึ่ง ๆ ราวกับดวงจิตกำลังลอยออกจากร่าง
“อาจิ่ว”
ฝู่เยี่ยนเซินรีบเข้ามาพยุงเธอ
เสิ่นหลั่นเยว่ดิ้นรน และบังเอิญคลำโดนขากางเกงของเขา
เธอชะงัก ก่อนจะกอดขาฝู่เยี่ยนเซินทันที “ว้าว ฝู่จื่อที่ลุกขึ้นได้ช่างเว่ยอู่เซียงจ้วงจริง ๆ”