กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 338 เสิ่นหลั่นเยว่ถูกลักพาตัว
ปึง!
กลิ้งกันแรงเกินไป
นายจ้างฝู่ได้สิทธิ์ตกเตียงไปครอง
ภาพตรงหน้าเสิ่นหลั่นเยว่สั่นไหว มืดวูบไปหลายครั้งติดกัน ทำเอาตกใจจนแทบขวัญหนีดีฝ่อ
เธอนึกถึงที่เจียงฝานลฺหวี่เคยบอกว่า อาการป่วยของเธอห้ามตื่นเต้นเกินไป ไม่อย่างนั้นเลือดลมจะพุ่งพล่าน ทำให้ไวรัสแพร่กระจายได้ง่ายขึ้น
ช่วงที่สายตาไม่ดี เธออาศัยอยู่บนเขาตลอด
ซือฝู่กำชับให้เธอนั่งสมาธิทุกวัน ทำใจให้สงบและเสริมรากฐานให้มั่นคง
ที่แท้คำว่าเรื่องรักไม่เพียงเป็นมีดบนหัว แต่ยังเป็นมีดที่ฟันแทงดวงตาด้วย
เสิ่นหลั่นเยว่ตกใจ รีบพลิกตัวม้วนตัวเองเข้าไปในผ้าห่ม “เอาละ แบบง่าย ๆ ก็เล่นกันประมาณนี้แหละ ฝู่จื่อ ลุกไหวแล้วก็ปีนขึ้นมานอนเอง”