กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 336 ในที่สุดอาจิ่วก็มา ไม่อย่างนั้นเขาคงแย่แน่
เสิ่นหลั่นเยว่หัวเราะจนน้ำตาแทบไหล “ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ”
“ฝู่จื่อ ตอนฉันรู้จักนายเมื่อปีก่อน นายยังเป็นพี่ชายเงียบขรึมที่เหมือนคนเป็นแทบตายอยู่เลย”
เอาแต่หุบปากไม่พูด หลับตาแกล้งตาย แถมยังหลอกให้เธอผายปอดให้
ตอนนี้กลายเป็นราชามุกไปแล้ว
ต้องยอมรับว่าคนเป็นท่านประธานเผด็จการสมองดีจริง ๆ เรียนมุกแค่ครึ่งปีแทบจะตามทันมุกที่เธอสั่งสมมาหลายปีแล้ว
“อาจิ่วสอนมาดี”
ฝู่เยี่ยนเซินควานในช่องข้างรถเข็นอีกครั้ง แล้วหยิบปากกาออกมา เขียนชื่อตัวเองพร้อมประโยคหนึ่งว่า
“ฝู่กุ้ยไหล ขอให้ฉันได้สิทธิ์เข้าประจำการถาวรเร็ว ๆ แล้ววันหลังฉันจะเผาหมาสวย ๆ ให้แก”
จากนั้นก็ประทับรอยนิ้วมือ