กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 332 ฝู่จื่อ ให้ฉันร้องเพลงให้คุณสักเพลง
เสิ่นหลั่นเยว่กำหมัด “ถ้าเสี่ยวซานยังใจอ่อนอีก ฉันจะตีเสี่ยวซานไปด้วย!”
คุณปู่คือจุดอ่อนของเธอ
เสิ่นเจิ้นไห่โวยวายขอแยกบ้านตั้งแต่เนิ่น ๆ ทรัพย์สินครอบครัวตอนนั้นแบ่งกันคนละครึ่ง
พวกเขาเลือกเงินสด ร้านค้า และอย่างอื่นเอง ไม่เอาหุ้นของบริษัท
ตอนนั้นบริษัทกำลังเผชิญวิกฤต เสิ่นเจิ้นไห่กลัวว่าบริษัทจะไปไม่รอด แถมยังต้องเอาเงินก้อนใหญ่ไปอุด จึงคว้าเงินสดแล้วหนีไปทันที
ต่อมาบริษัทผ่านวิกฤตมาได้ เขาก็เริ่มอิจฉาหุ้น แอบไปขอท่านปู่หลายครั้ง แต่ท่านปู่ไม่ยอมให้
เสิ่นเจิ้นไห่จึงแค้นฝังใจ แล้วลงมือทำร้ายท่านปู่
ถ้าท่านปู่โชคดีไม่พอ คงตายอยู่บนภูเขาไปแล้ว
เสิ่นเจิ้นซานมองเสิ่นเจิ้นไห่อย่างรังเกียจ “เธอก็แค่เอาซูหน่ามาเป่าให้แกฟัง ไม่ได้จับแกกดลงในส้วมให้กินขี้ก็ดีแค่ไหนแล้ว”