กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 330 ฉันไม่ชอบนั่งไมบัค ชอบนั่งสามล้อมากกว่า
เสิ่นไจ๋ซิงเกาหัว “พี่เขยนี่อดทนจริง ๆ คุณปู่ตอนนี้จำใครไม่ได้แล้ว จะได้ชื่อเสียงลอย ๆ ไปทำไม คนตัดสินใจไม่ได้อยู่ที่พี่ผมหรือไง?”
เสิ่นเจิ้นซานส่งเสียงฮึ “ต้องเป็นเพราะเสิ่นซ่างเทียนรังแกคนขาเป๋จนหนัก คนขาเป๋ไม่มีที่พึ่ง เลยต้องไปขอให้ผู้อาวุโสตัดสินให้
นายก็รู้ว่าพี่นายชอบแกล้งคนขาเป๋”
เสิ่นหลั่นเยว่ไปดูห้องนอนของท่านปู่
ที่พักของท่านปู่มีสองห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่นหนึ่งห้องครัวหนึ่งห้องน้ำ แล้วยังมีห้องหนังสือแยกต่างหาก
เธอเห็นตู้ขนมขนาดใหญ่ด้วย
ขนมในตู้เหลืออยู่ครึ่งหนึ่ง ถุงขนมในถังขยะยังไม่ได้เก็บ
เสิ่นหลั่นเยว่หยิบมาสองห่อแล้วเดินออกมา “สถานพักฟื้นผู้สูงอายุจัดที่อยู่ให้คุณปู่สบายจริง ๆ เห็นแล้วฉันก็อยากมาอยู่ด้วย”
“ไอ้เต่าเสี่ยวซาน พวกนายสองคนกำลังบ่นนินทาฉันอยู่หรือเปล่า”