กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 272 สวมบทท่านประธานเผด็จการ
นายจ้างฝู่เห็นปากกาของบอดี้การ์ดเสิ่นจ่อจะขีดลงมาแล้ว
ขีดครั้งนี้ก็เหมือนขีดฆ่าคะแนนเขาจนหมด กลายเป็นศูนย์
หมายความว่าเขาต้องเริ่มต้นหาแต้มสถานะใหม่จากศูนย์ ขีดลงไปครั้งนี้ ทั้งคู่ก็เหมือนเลิกกัน
นายจ้างฝู่ยิ้มเหมือนชะตาชีวิตขมขื่น ก่อนยอมถอยอย่างจนใจ “ฉันรับลูกไม้ไม่ไหว”
ผู้ชายที่ไหนจะใส่ของแบบนั้น ใครเป็นคนคิดขึ้นมา!
คราวหน้าจะซื้อโรงงานแล้วสั่งห้ามผลิตกางเกงในผู้ชายแบบเพี้ยน ๆ นั่น
“งั้นไม่เอาลูกไม้ ซื้อแบบงวงช้างที่บีบแล้วมีเสียงได้ไหม”
บอดี้การ์ดเสิ่นก็ยอมถอยหนึ่งก้าว
เชือกล่ามลิงจะมัดแน่นเกินไปไม่ได้ ถ้ารัดลิงตาย เธอก็ไม่เหลืออะไรแล้ว