เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 260 เสิ่นอาจิ่ว ฉันหึงแล้ว
“ฉือไป๋ซวี่ นายก็อยู่ที่นี่ด้วยเหรอ”
“นายคลุกคลีกับซ่งหลินโจวทุกวันเลยสินะ”
เมื่อฉือซวี่ไป๋ออกมา เสิ่นหลั่นเยว่ก็เก็บมืออย่างหมดอารมณ์ ดูเหมือนจะต่อยต่อไม่ได้แล้ว
คนพวกนี้ชอบดูถูกคนต่ำต้อยและประจบคนสูงส่งที่สุด พอรู้ว่าเธอมีฉือซวี่ไป๋คอยหนุนหลัง คงไม่กล้าข่มขู่เธอด้วยซ้ำ
ในแวดวงตระกูลมหาเศรษฐีก็มีการแบ่งระดับ ไอ้ผมแดงนับว่าเป็นคนในแวดวง แต่เทียบกับตระกูลเก่าแก่อย่างตระกูลซ่งหรือตระกูลฉือไม่ได้
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตระกูลฝู่ พวกเขาไม่มีคุณสมบัติแม้แต่จะถือรองเท้าให้
“มาเที่ยวกัน ตอนนี้กี่โมงแล้ว ทำธุระเสร็จก็มา พวกเธอมาที่นี่ได้ยังไง?”
“เมื่อกี้ได้ยินว่าข้างนอกมีคนทะเลาะกัน ฉันเลยคิดว่าใครช่างบิ๊กตาน”
ทุกวันนี้คุณชายฉือพูดจาติดสำเนียงของบอดี้การ์ดเสิ่นไม่น้อย