กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 215 เวี่ยเฉา เมื่อก่อนนายยังเรียกฉันว่าป้าบ้าอีกหรือ
เสิ่นหลั่นเยว่ตื่นตอนเที่ยง พอเห็นคาปิบาราตัวเบ้อเริ่มที่แขวนอยู่ไม่ไกล ก็นึกว่าตัวเองดื่มหนักเมื่อคืนจนตาพร่า
ทำไมเธอถึงมีคาปิบาราตัวมหึมาขนาดนี้ได้
“ฝู่จื่อ?”
“เอ๊ะ ฝู่จื่อของฉันไปไหน”
เสิ่นหลั่นเยว่ยื่นมือคลำข้างตัวโดยไม่รู้ตัว แต่ไม่เจอกล้ามท้องที่คุ้นเคย อารมณ์ดีที่ได้นอนจนตื่นเองเลยเสียไปนิดหน่อย
“น่าโมโห!”
“กล้ามท้องใหญ่ ๆ กล้ามอกใหญ่ ๆ ของฉันล่ะ!”
พูดจบ เสียงหัวเราะเบา ๆ ของลุงนายจ้างฝู่ก็ดังขึ้นข้างหู “อยู่นี่ ไม่ได้ไปไหน ไปทำการบ้านมา”
ลุงนายจ้างฝู่ถือสมุดเล่มเมื่อวานอยู่ในมือ