กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 208 ก๊อก ๆ ๆ ฝู่จื่อขานเสียงหน่อย
เสิ่นหลั่นเยว่เท้าคางข้างหนึ่ง กรอกตาแล้วดูคล้ายสติกเกอร์อารมณ์เสี่ยวหวงในตั๊วอิน
เธอกวาดตามองฝู่เยี่ยนเซิน แล้วยื่นมือไปกดขาเขา “คราวนี้ยืนขึ้นรู้สึกยังไง?”
ฝู่เยี่ยนเซินจับมือเธอ “รู้สึกดีมาก”
เสิ่นหลั่นเยว่: “……”
“พูดภาษาคน!”
“รู้สึกได้มากกว่าแต่ก่อนจริง ๆ”
ฝู่เยี่ยนเซินอธิบาย “เจ็บแปลบมาก”
ก่อนหน้านี้เขาพยุงสิ่งของลุกขึ้นอย่างยากลำบาก แต่ขาไม่มีความรู้สึก เหมือนเป็นสิ่งของไร้ชีวิต
ตอนนี้ความรู้สึกชัดเจนมาก โดยเฉพาะความเจ็บปวด