กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 202 สุดเพี้ยน พ่อตาเหยียบขาลูกเขยปีนหน้าต่าง
เสิ่นเจิ้นซานมีเครื่องหมายคำถามค่อย ๆ ผุดขึ้นบนหัว มองฝู่กู้จู่ที่กำลังจะพุ่งลงจากรถเข็น
เขายื่นมือห้ามอย่างจนใจ แล้วยกนิ้วโป้งให้ฝู่กู้จู่ “เรียนรู้ไว ใฝ่เรียนรู้แบบนี้สอนได้”
“อาจิ่ว”
สุดท้ายหลานซีก็เป็นฝ่ายเปิดปากคลี่คลายสถานการณ์ “แม่มีเรื่องจะคุยกับลูก ไปที่ห้องลูกกันก่อนดีไหม”
เสิ่นหลั่นเยว่ชะงัก “แม่ นี่ก็ห้องหนูนี่”
“อ้อ รอเดี๋ยว”
เธอเดินไปข้างฝู่เยี่ยนเซิน ไม่พูดพร่ำทำเพลง เข็นเขาออกไปถึงหน้าประตู
หน้าห้องนอนของเธอไม่ได้วางแผ่นทางลาดไว้ตั้งแต่แรก เพื่อเวลาทะเลาะกับฝู่เยี่ยนเซินจะได้ไม่ต้องให้รถเข็นขึ้นมา
เมื่อครู่ซ่งหลินโจวกับคนอื่นช่วยเขาข้ามขั้นบันไดเข้ามา