กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 193 เวี่ยเฉา พี่เขย แสงจันทร์ขาวของเขามาหาถึงที่แล้ว
เมิ่งซือเหยานอนคว่ำอยู่บนพื้น มือกุมแขนไว้ เผยให้เห็นหลังมือที่ถูกกิ่งไม้ข่วน น้ำตาแห่งความเจ็บปวดไหลรินลงมา
เธอเจ็บจริง ๆ
ตอนวางแผนเล่นงานเสิ่นไจ๋ซิง เธอออกแรงและกะมุมไม่ดี จนตัวเองล้มบาดเจ็บ
“เหยาเหยา”
ฮูหยินฝู่ตกใจ รีบเข้าไปประคองเมิ่งซือเหยา พอเห็นแผลบนหลังมือของเธอก็เจ็บใจจนแทบทนไม่ไหว
จากนั้นหันไปตวาดเสิ่นไจ๋ซิง “เธอเป็นอะไรของเธอ!”
“ถึงเธอไม่ช่วยเรา เราก็ไม่เป็นไร ไม่จำเป็นต้องมายุ่งเรื่องของคนอื่น”
“ช่วยคนแล้วยังทำท่าทางแบบนี้ เด็กสมัยนี้ไร้มารยาทกันขนาดนี้ได้ยังไง!”
เสิ่นเจิ้นซานสวนว่า “เธอมีมารยาทนักเหรอ ถึงสอนลูกสาวให้เป็นชาเขียวได้?”