กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 147 คิดไม่ถึงเลยว่าฉันนี่แหละคือจังหวะเหมาะ ๆ
“ฉันไปดูเอง ว่าจังหวะเหมาะ ๆ ที่เป็นได้ทั้งชายทั้งหญิงนี่มันตัวอะไร!”
“วางใจเถอะ นายจ้างฟู่ เพื่อให้คุณยืนได้เร็วที่สุด ต่อให้จังหวะเหมาะ ๆ นั่นเป็นลิงมนุษย์
ฉันก็จะใส่สายจูงแล้วลากมันมาให้คุณ!”
บอดี้การ์ดเสิ่นทิ้งนายจ้างฟู่ไว้ แล้วตื่นเต้นออกไปตามหาจังหวะเหมาะ ๆ
มองแผ่นหลังที่มีชีวิตชีวาของเธอ ฝู่เยี่ยนเซินยิ้มอย่างจนใจ “อาจิ่ว คุณไม่รู้หรือ
คุณนั่นแหละคือจังหวะเหมาะ ๆ ของฉัน”
“ถ้าคุณไม่มาที่ตระกูลฝู่ ฉันคงตายไปนานแล้ว”
ตอนนั้นเขาหมดศรัทธาในโลกนี้โดยสิ้นเชิง
แต่หลังจากเธอปรากฏตัว ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป