กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 145 ยอมรับการรักษาและลุกขึ้นยืน
หมอเจียงทั้งสวย ทั้งมีฝีมือทางการแพทย์ แถมยังพูดจารู้กาลเทศะ
ดวงตาของเสิ่นหลั่นเยว่เป็นประกาย “ว้าว ฝู่กู้จู่ คุณไร้เดียงสาจัง ฉันชอบมากเลย ผู้ชายไร้เดียงสาแบบนี้เหมือนจะสูญพันธุ์ไปหมดแล้ว”
บอดี้การ์ดเสิ่นพูดเกินจริงไปมาก
ใบหูของนายจ้างฟู่แดงเรื่อ เขาก้มหน้าลงเล็กน้อย “อืม”
ฉือซวี่ไป๋ยกมือทั้งสองข้างปิดหน้า “ว้าว พี่น้องพิการ คุณไร้เดียงสาจัง ฉันชอบมากเลย ผู้ชายไร้เดียงสาแบบนี้เหมือนจะสูญพันธุ์ไปหมดแล้ว”
ฝู่เยี่ยนเซินพลันสีหน้าเย็นชา “ไสหัวไป”
ลู่จิ่นเหยียนพูดว่า “ว้าว...”
เขายังพูดไม่ทันจบ ก็สบเข้ากับสายตาอาฆาตของเพื่อน
คุณชายลู่ยิ้มเจื่อน “ไม่พูดแล้ว”