กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 132 หินรอเมีย นายจ้างฟู่: อาจิ่ว เธอไม่ต้องการฉันแล้วหรือ
“เจ็บจัง ฟู่เกอเกอ นายเอาอะไรฟาดฉัน”
เมิ่งซือเหยาร้องไห้พลางลุกจากพื้น ยกมือคลำท้ายทอย แล้วก็สัมผัสได้ถึงก้อน…ขี้ลิงสด ๆ
เธอแบมือดู “อ๊ากกกก อ้วก”
เธอรู้สึกสะอิดสะเอียนจนแทบตาย
ฝู่เยี่ยนเซินบังคับรถเข็นไปถึงด้านนอกห้องครัว
“ซือฝู่ ขอโทษมาก เพราะเรื่องส่วนตัวของผมทำให้ทุกคนเดือดร้อน”
อาจารย์หมิงจิ้งหันมามองเขาแล้วโค้งคำนับ “นายจ้างฟู่ คุณพูดหนักไปแล้ว คุณหนูวัยเยาว์ของคุณจ่ายค่าอาหารมา 100,000 หยวน นั่นคือต้าจินจู่”
“ฉันไปทำอาหารให้ต้าจินจู่ก่อน นายจ้างฟู่ เชิญตามสบาย”
ปัง!