กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 103 นายจ้างฝู่ตายแล้ว
เสิ่นหลั่นเยว่ส่ายหน้า “ไม่มี บนเขาของเรามีที่พักก็ดีแค่ไหนแล้ว จะมีอุปกรณ์แบบนั้นได้ยังไง”
นายจ้างฝู่เงยหน้ามองเพดาน สูดหายใจลึก “ฉันลงทุนเป็นผู้ถือหุ้นได้ไหม?”
“ติดกล้องวงจรปิดให้ทุกที่ แล้วก็ติดเสาสัญญาณด้วย”
เขาพบว่าสัญญาณบนเขานี้ไม่ค่อยดี
โทรศัพท์ของเขาบางทีก็มีสัญญาณ บางทีก็ไม่มี
แต่ตั้งแต่มาถึง เขายุ่งมากจนไม่มีเวลาหยิบโทรศัพท์ เลยไม่รู้ว่าพลาดคำถามรายชั่วโมงจากพวกเพื่อน ๆ ไปแล้ว
พวกเพื่อนกำลังวางแผนกันว่าจะช่วยเขาออกมาอย่างไร
เสิ่นหลั่นเยว่กลอกตา “ไม่ได้ แบบนั้นจะทำลายสมดุลทางธรรมชาติบนเขาของเรา”
“คุณอยากกินอะไร ถ้าเอื้อมไม่ถึง ฉันช่วยคีบให้”