ตอนที่ 092 เขาคือนายจ้างฝู่ของฉัน ฉันคือบอดี้การ์ดเสิ่นของเขา

ตอนที่ 92 เขาคือนายจ้างฝู่ของฉัน ฉันคือบอดี้การ์ดเสิ่นของเขา

“ยอมความไม่ได้!”

บอดี้การ์ดเสิ่นเดือดดาลจนแทบระงับอารมณ์ไม่อยู่ “เขาดูถูกคนพิการ แถมยังจงใจหาเรื่องพวกเรา กฎที่ตัวเองตั้งไว้ยังไม่ยอมทำตามเลย

งั้นก็ไปกินขี้ในห้องน้ำซะ!”

เสิ่นหลั่นเยว่หันไปมองฝู่เยี่ยนเซิน “ต้องขอโทษ เรื่องนี้ปล่อยผ่านไม่ได้!”

ความดูถูกเหยียดหยามที่ผู้จัดการและพนักงานของร้านเกมมีต่อฝู่เยี่ยนเซินนั้นฝังลึกถึงกระดูก

พวกเขาคิดว่าตัวเองเป็นคนปกติที่วิ่งได้กระโดดได้ จึงเต็มไปด้วยเจตนาร้ายต่อฝู่เยี่ยนเซินที่พิการ

เจตนาร้ายที่ไม่มีสาเหตุ ไม่ใช่เพราะความขัดแย้งในคืนนี้ แต่เป็นเพียงเพราะดูถูกคนพิการและหัวเราะเยาะคนพิการเท่านั้น

เรื่องนี้เสิ่นหลั่นเยว่ทนไม่ได้

ผู้รับผิดชอบห้างถลึงตาใส่ผู้จัดการร้านเกม “มีกฎข้อไหนห้ามคนพิการเข้าร้าน?”