กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 63 เราเกิดมาเพื่อเป็นคู่กัน
เสิ่นหลั่นเยว่เข้าใจแจ่มแจ้ง
เป็นอย่างที่คิด หลังจากขาเป๋ สิ่งที่นายจ้างฝู่ขาดที่สุดก็คือความรู้สึกว่าตัวเองมีตัวตนและเป็นที่ต้องการ!
ปกติเขาก็นั่งรถเข็นอยู่คนเดียว ไม่ต้องพูดถึงการขังตัวเองอยู่ในห้องมืดทั้งวัน ต่อให้มีคนเข็นออกไปเดินเล่น ก็แค่จับไปวางทิ้งไว้ตรงมุม ไม่มีใครสนใจ
ไม่มีใครเต็มใจอยู่เป็นเพื่อน หยอกล้อเขา เล่นกับเขา ไม่ใช่…
สรุปก็คือ ในฐานะบอดี้การ์ดประจำกายยี่สิบสี่ชั่วโมงของนายจ้างฝู่ แถมยังรับเงินเดือนสูงถึงหลายแสน เธอจำเป็นต้องตอบสนองทุกความต้องการของนายจ้าง
คอยสังเกตความชอบของเขา แล้วช่วยดูแลจิตใจให้ดี
เธอต้องจำไว้ว่า ตัวเองไม่ได้เป็นแค่บอดี้การ์ด แต่ยังเป็นพี่เลี้ยง คนทำความสะอาด เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย และนักพิทักษ์ใจด้วย!
“ใช่!”