กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 46 บอดี้การ์ดเสิ่นเป็นทรัพย์สินส่วนตัวของนายจ้างฝู่
“อ้อ มองผิดไป”
วินาทีก่อนบอดี้การ์ดเสิ่นยังไม่ยอมทำ วินาทีถัดมาก็ขอโทษ “ต้องเป็นบอดี้การ์ดเสิ่นเป็นทรัพย์สินส่วนตัวของนายจ้างฝู่ กรรมสิทธิ์เป็นของนายจ้างฝู่”
“เดี๋ยวนะ นี่มันต่างอะไรกับหมาตรงไหน?”
ฝู่เยี่ยนเซิน “หืม?”
“ไม่ต่างเหรอ?”
เสิ่นหลั่นเยว่รีบอธิบาย “หมาก็เป็นสิ่งของอย่างหนึ่ง ความหมายบนนี้ก็คือฉันเป็นสิ่งของอย่างหนึ่ง ไม่ต่างอะไรกับหมาเลย”
นายจ้างฝู่พูดตรง ๆ “ฉันก็เป็นของเล่นชิ้นเล็ก ๆ ของเธอไม่ใช่เหรอ?”