เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 509 ประธานหาน นี่กำลังขายฝันให้ผมอยู่หรือเปล่า?
ตอนที่จางเปียวเดินมาถึงห้องทำงานประธานกรรมการ หลิวอวี้ก็ลุกขึ้นทักทาย
“ประธานจาง มารายงานความคืบหน้างานเหรอ?”
ก่อนหน้านี้ทั้งคู่ต่างเป็นเลขาและผู้ช่วยที่ติดตามหานลู่อีมาด้วยกัน ตอนนี้จางเปียวถูกส่งออกไปคุมงานบริหารแล้ว แม้จะเป็นเพียงทีมเล็ก ๆ แต่ว่ากันตามตรง ในใจหลิวอวี้ก็แอบอิจฉาอยู่บ้างเหมือนกัน ทว่าพูดก็พูดเถอะ คนเรามีความมุ่งหมายต่างกัน สำหรับตัวหลิวอวี้เอง เขายังปักใจเชื่อว่าการเป็นเลขานุการประธานบริหารเป็นเส้นทางอาชีพที่ดีมากแล้ว ให้ไปคุมทีมจริง ๆ ก็อาจไม่เหมาะกับเขานัก
ใบหน้าเคร่งขรึมของจางเปียวเผยแววกระดากอายเล็กน้อย ก่อนจะพูดว่า “อย่าเรียกประธานจางเลย ฟังแล้วไม่ชินเอาเสียเลย”
หลิวอวี้ยิ้มน้อย ๆ แล้วช่วยเคาะประตูให้
“เชิญเข้ามา” หานลู่อีเอ่ย
จางเปียวผลักประตูเข้าไป เดินตรงไปหยุดอยู่ตรงหน้าหานลู่อี
“พี่เปียว นั่งสิ” หานลู่อีเงยหน้ามองเขาแล้วพูดว่า “แค่ประชุมย่อยยังต้องวิ่งไปมาระหว่างสองที่ ลองคุยกับทางเสิ่นฉงอวิ๋นดูหน่อยว่าย้ายทีมของบริษัทเกมมาอยู่ที่นี่ด้วยเลยได้ไหม? ข้างล่างยังมีที่ว่างเหลืออีกไม่น้อย”
“ได้เลย ประธานหาน” จางเปียวตอบรับ