เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 507 เดินห้าง (ฉากความสัมพันธ์)
พอหานอวี๋ผิงมาถึงสถานที่นัดหมาย ก็ได้รับโทรศัพท์จากหม่าจางไก่พอดี
“ไม่ใช่สิ เฮ้ย อี้เฉิง วันนั้นนายบอกว่าจะมาไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงกล้าเบี้ยวนัดฉันได้ล่ะ”
หานอวี๋ผิงถอนหายใจเฮือกหนึ่งแล้วตอบกลับไปว่า “พอดีมีธุระด่วนกะทันหันน่ะ นายอย่าไปถือสาเลย เหล่าหนานก็เป็นคนพูดง่ายอยู่แล้ว พวกนายคุยกันดี ๆ เดี๋ยวสัปดาห์นี้ฉันค่อยไปช่วยจัดการแผนงานให้”
หม่าจางไก่สบถคำว่า “สุดยอด” ออกมาทางปลายสายหลายคำ ก่อนจะถามมาประโยคหนึ่งว่า “แล้วตอนเย็นยังจะมานัดเจอกันอยู่ไหมเนี่ย?”
“ตอนเย็นค่อยว่ากัน”
“รออยู่นะ”
หานอวี๋ผิงไม่ได้ตอบอะไรอีก เพียงแค่ลูบลำคอเบา ๆ ที่จริงเขายังไม่ค่อยคุ้นชินกับสภาพแวดล้อมรอบตัวในตอนนี้นัก
“อวี๋ผิง” น้ำเสียงใสกังวานและนุ่มนวลดังแว่วมา
หานอวี๋ผิงรีบเงยหน้ามองไปทางนั้น หัวใจก็พลันเต้นผิดจังหวะขึ้นมาวูบหนึ่ง