เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 487 ตื่นเต้นเร้าใจกันขนาดนี้เลยเหรอ?
รถ Mini สีแดงคันเล็กของเฉียนเสี่ยวเล่อจอดสนิทที่ลานจอดรถหน้าสำนักงานใหญ่ธนาคารซิงหลง หลังจากที่ผู้บริหารทั้งสองคนลงจากรถไปแล้ว นักศึกษาฝึกงานโจวมู่จือถึงค่อยเบียดตัวออกมาจากเบาะที่พับลง
ผู้จัดการซุนแห่งฝ่ายเทคโนโลยี ธนาคารซิงหลง สาขาไห่เฉิง มารออยู่ที่โถงต้อนรับก่อนแล้ว พอเห็นกลุ่มคนเดินเข้ามาก็รีบปรี่เข้ามาต้อนรับอย่างกระตือรือร้น
“ประธานเจียง นึกไม่ถึงเลยว่าวันนี้คุณจะมาด้วยตัวเอง แล้วคุณหลี่ไม่ได้มาด้วยเหรอ?” ผู้จัดการซุนพูดพลางยิ้ม “ประธานเฉียน สวัสดี โครงการของพวกเราก็นับว่าใกล้จะปิดจบแล้วนะ ส่วนท่านนี้คือ?”
คนที่เขาถามถึงก็คือโจวมู่จือที่เดินตามอยู่ข้าง ๆ
“หลี่เหวินถูกย้ายไปดูแลอีกโครงการหนึ่งแล้ว ฉันเลยมาเก็บงานช่วงท้ายให้” เจียงอี้ซินตอบ “นี่คือเสี่ยวโจวผู้ช่วยของฉัน วันนี้เพิ่งเข้าทำงานวันแรก เลยพามาเรียนรู้ดูงานด้วย”
“ฮ่า ๆ ผู้ช่วยโจว สวัสดี ได้เข้าทำงานที่ฉี่หยวน อนาคตไกลไร้ขีดจำกัดเลยนะ” ผู้จัดการซุนพูดตามมารยาทไปประโยคหนึ่ง แล้วก็นำทางทุกคนขึ้นไปชั้นบน
สำหรับระบบอนุมัติสินเชื่ออัตโนมัติชุดนี้ที่ฉี่หยวนพัฒนาให้ธนาคารซิงหลง สาขาไห่เฉิง ผู้จัดการซุนกับผู้จัดการโหยวจากฝ่ายสินเชื่อมีส่วนร่วมอย่างใกล้ชิดมาตลอดทั้งกระบวนการ จึงเข้าใจฟังก์ชัน วิธีการใช้งาน และผลลัพธ์ที่จะทำได้เป็นอย่างดี
เพียงแต่การนำเสนอส่งมอบงานในวันนี้ ไม่ได้จัดขึ้นเพื่อผู้จัดการทั้งสองคนนี้