เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 457 ผลออกวันจันทร์หน้า
จ้าวเหวินหยวนฟังคำถามนี้แล้วก็นึกไม่ออกเหมือนกัน
อันที่จริงเขาก็ไม่แน่ใจว่าตัวเลขนี้ของประธานหานเป็นแค่การพูดขึ้นมาลอย ๆ หรือเปล่า
หากมองจากมุมของการออกแบบระบบคอมพิวเตอร์ สองร้อยมิลลิวินาทีไม่ได้ถือว่าเป็นตัวเลขที่เร็วอะไรเลย ระบบที่มีความพร้อมใช้งานสูงจำนวนมากถึงขั้นกำหนดให้เวลาตอบสนองอยู่ภายในห้าสิบมิลลิวินาทีด้วยซ้ำ
อย่างเช่นโมเดลโต้วจือที่จ้าวเหวินหยวนกำลังทำไปได้ครึ่งทาง ซึ่งก็คือโมเดลที่ออกแบบโดยอิงจากระบบที่หนึ่ง เขาก็เคยคุยโวกับหานลู่อีและเจียงซงหรานเอาไว้แล้วว่าจะทำเวลาตอบสนองต่อครั้งให้ได้สิบมิลลิวินาที
แต่ส่วนต่อประสานสมองกับคอมพิวเตอร์นั้นเป็นคนละสาขากันโดยสิ้นเชิง
ทว่าการวิเคราะห์ปัญหาคอขวดของระบบก็ยังมีขั้นตอนให้ดำเนินการตามอยู่ ขั้นแรกคือต้องหาให้เจอก่อนว่าคอขวดอยู่ตรงไหน
มีคำกล่าวเก่าแก่ว่าไว้ไม่ผิดเลย คุณไม่มีทางแก้ปัญหาที่มองไม่เห็นได้หรอก
ก้าวแรกของการแก้ปัญหาคือต้องมองเห็นมันให้ได้ก่อน
ดังนั้นจ้าวเหวินหยวนจึงเอ่ยปากถามว่า “คุณเมิ่ง ตอนนี้เวลาการทำงานต่อครั้งของอุปกรณ์เมิ่งเหน่าแบ่งสัดส่วนยังไงบ้าง? ผมหมายถึง มันไปช้าอยู่ตรงไหน?”