เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
การต้องมาพูดต่อหน้าคนใหญ่คนโตในวงการ... ไม่สิ ต้องเรียกว่าการกล่าวสปีชมากกว่า โรนิงนึกถึงวิธีที่ครูเคยสอนเพื่อเอาชนะความประหม่า นั่นคือให้จินตนาการว่าคนข้างล่างเป็น 'แครอท' ยักษ์ให้หมด!
มันก็ได้ผลอยู่บ้างล่ะนะ
หลังจากกระแอมไอเคลียร์ลำคอ เขาสังเกตเห็นว่าคนข้างล่างบางคนมีสีหน้าปั้นยาก บางคนถึงขั้นเอามือปิดหน้าเอาไว้
ก็นะ... หูกระต่ายที่เขาใส่มันดู 'โดดเด่น' เกินไปสำหรับงานนี้จริง ๆ ในขณะที่ทุกคนผูกเนกไทเรียบร้อย มีแต่เขาคนเดียวที่ใส่หูกระต่ายสุดคิวท์อยู่
แต่มันจะเป็นไรไปล่ะ? เขามั่นใจในเสน่ห์เฉพาะตัวมาตลอด ผู้ใหญ่มองกันที่เนื้อใน มีแต่เด็กเท่านั้นแหละที่มองแค่เปลือกนอก
ไม่ว่าจะเป็นใน 'โบเวน ฮอลล์' หรือพื้นที่ด้านนอกงาน ทุกคนต่างตกอยู่ในความเงียบงันและเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจ