กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บนโต๊ะ พื้นห้อง และตามมุมห้องเต็มไปด้วยก้อนกระดาษขาวโพลนจนเหมือนทะเลกระดาษ
ลัว หนิงไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นคนชอบทิ้งขยะไม่เป็นที่ แต่ช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาเขาแทบเป็นบ้า หัวแทบระเบิดกับการเขียนบท
พอเขียนเสร็จแล้วไม่พอใจ เขาก็ขยำทิ้งทันที ตอนแรกก็โยนลงถังขยะอยู่หรอก แต่พอถังเต็มเขาก็ขี้เกียจลุกไปเปลี่ยนถุง เลยโยนทิ้งดื้อๆ แบบนั้น ซึ่งมันก็สะใจดีเหมือนกัน
ลัว หนิงรู้สึกว่าตัวเองเป็นพวกมีหัวศิลป์ ก่อนทะลุมิติมาเขาอ่านหนังสือเยอะ แม้จะเป็นแค่นิยายออนไลน์ที่ไม่มีสาระอะไร แต่ก็อ่านสนุกมาก