กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 103 ความดิ้นรนในใจของหลิวฉางซุ่น
หลิวฉางซุ่นกำน้ำตาลทรายแดงในมือไว้แน่น ปลายนิ้วซีดขาวเล็กน้อย
เขายังคงรู้สึกว่าตัวเองกับหวังเอ้อร์ไล่ไม่มีอะไรที่เอามาเทียบกันได้เลย
เขาเป็นคนเมืองโดยกำเนิด พ่อแม่ล้วนเป็นครอบครัวที่ทั้งสองฝ่ายทำงาน ฐานะครอบครัวถึงจะไม่ถึงขั้นร่ำรวยมหาศาล แต่ก็ถือว่ารากเหง้าดีงาม
ส่วนหวังเอ้อร์ไล่ก็เป็นแค่อันธพาลประจำถิ่นในหมู่บ้าน เอาแต่เที่ยวเตร่ไม่ทำการงาน ชื่อเสียงยับเยิน
ยิ่งไปกว่านั้น เขากับเฉิงจือเซี่ยต่างก็เป็นปัญญาชน มีพื้นเพและสถานการณ์เดียวกัน ควรจะเป็นคนที่มีอุดมการณ์ตรงกัน
ช่วงที่ลงชนบท เขาเคยเอาธัญพืชหยาบไปให้เธอ เคยช่วยเธอตักน้ำ ผ่าฟืน