กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 92 เฉิงจือเซี่ยผู้ควบคุมตัวเองไม่ได้
เฉิงจือเซี่ยทรุดอยู่กับพื้น ในหัวเหมือนมีผึ้งนับไม่ถ้วนส่งเสียงหึ่ง ๆ อยู่
สายตาเหยียดหยามเหล่านั้น เสียงวิพากษ์วิจารณ์ที่บาดหู เหมือนแส้ที่ฟาดลงบนเส้นประสาทของเธอ
เธอกัดฟันแน่นจนหยดโลหิตซึมออกมาจากมุมปาก แต่แววตากลับวิกลจริตมากขึ้นเรื่อย ๆ
ปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้
จู่ ๆ เธอก็นึกถึงเรื่องหนึ่งในวัยเด็กขึ้นมา
ปีนั้นช่วงตรุษจีน เธอตามพ่อกลับไปบ้านย่าที่ชนบท ย่ามีค่านิยมชายเป็นใหญ่ ของกินอร่อย ๆ ทั้งหมดยกให้พี่ชายลูกพี่ลูกน้องและน้องชายลูกพี่ลูกน้อง ส่วนเธอไม่ได้รับขนมสักก้อน
ต่อมาเธอวิ่งเล่นอยู่ในลานบ้าน พลาดล้มลงบนก้อนหิน ฝ่ามือถลอกจนเลือดออก เจ็บจนร้องไห้ไม่หยุด