เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 26 วันแรกที่ออกทำงาน
เช้าวันถัดมา หลินหว่านชิวถูกความเมื่อยล้าจากแขนทั้งสองข้างปลุกให้ตื่น
เธอพยายามฝืนลืมตาขึ้น รู้สึกเพียงว่าแขนทั้งสองข้างราวกับถูกเทตะกั่วลงไป แค่ยกขึ้นยังลำบาก
เมื่อวานตอนขึ้นเขาไปขุดผักป่าเธอตื่นเต้นเกินไป เอาแต่คิดจะขุดให้ได้มาก ๆ จึงไม่รู้สึกเหนื่อยเลย
พอตอนนี้ได้พักจนตั้งตัวได้ จึงได้รู้ว่าความบ้าพลังเมื่อวานนั้นต้องแลกมาด้วยอะไร
“ซี๊ด...” เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง แล้วนวดไหล่กับแขนที่เมื่อยล้า
นอกหน้าต่างฟ้าสว่างแล้ว ได้ยินเสียงไก่ขันจากในหมู่บ้านแว่วมา ถึงเวลาออกทำงานแล้ว
พอคิดว่าต้องไปทำงานในไร่ หลินหว่านชิวก็อดรู้สึก “ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไป” ขึ้นมาไม่ได้
เธอกัดฟัน ผลักผ้าห่มออกแล้วลุกจากเตียง ใส่เสื้อแขนยาวกับกางเกงขายาวที่ทำจากผ้าฝ้ายแรงงานอย่างเชื่องช้า
เท้าสวมรองเท้าผ้าใบแบบปลดแอก พื้นรองเท้าแข็งกระด้าง เดินนาน ๆ ฝ่าเท้าจะเจ็บ แต่ก็ไม่มีทางเลือก