กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1 ตื่นรู้
เมื่อหลินหว่านชิวเบิกตากว้างขึ้นมาทันที ภาพตรงหน้าช่างคมชัดทำให้ใจสั่น
ฝั่งตรงข้ามเฉิงจือเซี่ยกำลังก้มหน้ามัดปลายเปียด้วยเชือกสีแดง แสงแดดลอดผ่านหน้าต่างรถไฟทอดเป็นวงแสงพร่ามัวบนศีรษะของเธอ
เฉียงไปทางด้านหลัง เสียงของเด็กหนุ่มสองคนปนเปื้อนด้วยความใฝ่ฝันถึงอำเภอชิงเหอ
ประตูเหล็กตรงรอยต่อตู้โดยสารถูกกระแทกด้วยลมดังปัง ๆ ไอเย็นที่ปนกลิ่นควันถ่านหินพัดเข้ามา หนาวจนปลายจมูกแดง
สิ่งที่ทำให้ลำคอของเธอตึงที่สุด คือความเย็นจาง ๆ ที่ริมหูกระเสื้อ
เธอชูมือขึ้นกดกระดุมเม็ดที่สองของเสื้อเชิ้ตโดยไม่รู้ตัว ปลายนิ้วสัมผัสผ่านเนื้อผ้าที่สึกจนเป็นเงา แตะต้องเชือกสีแดงเส้นหนึ่งที่อุ่นนุ่ม ปลายเชือกผูกแหวนหยกไว้แนบกระดูกไหปลาร้า เย็นราวกับก้อนหินที่แช่อยู่ในน้ำแข็ง