กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 418 หุบเขาเหือดสิ้น
เหยียนเซียงอวี้นั่งเพียงลำพังในศาลากลางสวน นางเหลือบมองชาวิญญาณที่วางอยู่ตรงหน้า ก่อนส่ายหน้าเบา ๆ แล้วโบกมือสลายชานั้นไป
แม้แต่ชาที่อยู่ในกา รวมถึงใบชาวิญญาณก็หายวับไปพร้อมกัน ราวกับชุดน้ำชานี้ไม่เคยถูกใช้มาก่อน
เมื่อทำทั้งหมดนี้เสร็จ นางจึงค่อย ๆ นำใบชาวิญญาณออกมาหนึ่งกระปุก แล้วต้มชาวิญญาณหนึ่งกาอย่างชำนาญและสง่างาม
ครั้นใบชาวิญญาณค่อย ๆ คลี่ออกในน้ำ ส่งกลิ่นหอมจาง ๆ ออกมาเป็นระลอก พร้อมกับเกิดภาพอัศจรรย์นานัปการลอยขึ้น
นางจึงยกกาชาออกจากเตาเล็ก รินชาให้ตนเองหนึ่งถ้วย แล้วยกขึ้นจิบอย่างละเมียดละไม
นางยังดื่มชาไม่หมดถ้วย เสียงอึกทึกก็ดังมาจากด้านนอกสวนแล้ว