กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 382 กำแพงขั้นก่อแก่น
ช่างเป็นคำพูดที่ว่ากันว่าไม่มีทางเลือกเสียจริง!
สวี่อวี้ซิ่วแค่นเสียงเย็นชา “ในเมื่อเป็นเช่นนั้น เชิญศิษย์พี่เซี่ยงกลับไปเถิด เม็ดกระบี่ประกายทองนี้เป็นของที่ข้าได้มาจากการต่อสู้ อีกทั้งยังมีผู้อาวุโสของสำนักเป็นพยาน ต่อให้บรรพชนตระกูลเซี่ยงมาด้วย ก็ไม่มีสิทธิ์ชิงไป!”
สีหน้าเซี่ยงอู๋เต้าเย็นเยียบลงทันที
“เจ้ากล้าขัดคำข้าหรือ!”
ชั่วพริบตานั้น แรงกดดันอันทรงพลังก็พลันแผ่ลงมา
ราวกับฟ้าทั้งผืนกำลังจะถล่มลงมา
สวี่อวี้ซิ่วรู้สึกได้ทันทีว่าร่างกายขยับไม่ได้ แม้แต่ลมหายใจก็เริ่มติดขัด
ทันใดนั้น กลิ่นอายขั้นก่อแก่นสายหนึ่งก็กวาดเข้ามา สลายแรงกดดันที่เซี่ยงอู๋เต้าแผ่ออกมาเสียจนหมดสิ้นในพริบตา
“ห้ามต่อสู้กันเองภายในสำนัก!”