กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 356 เก็บตัวบำเพ็ญ
สวี่อวี้ซิ่วฟังคำพูดของหลี่ชิงจื่อที่ปลอบใจไม่ตรงจุดเอาเสียเลย
สวี่อวี้ซิ่วเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ แต่ก็ยังรับน้ำใจของอีกฝ่ายไว้ แล้วพยักหน้า
“ศิษย์พี่หญิงหลี่ หากไม่มีเรื่องอื่น ข้าขอตัวกลับก่อน ตอนนี้ข้าอยากอยู่เงียบ ๆ คนเดียว”
“อืม เช่นนั้นเจ้ากลับไปก่อนเถิด!”
เมื่อได้ยินสวี่อวี้ซิ่วเรียกตนว่า ‘ศิษย์พี่หญิง’ หลี่ชิงจื่อก็แอบยินดีอยู่ในใจ นางยิ้มพลางโบกมือให้สวี่อวี้ซิ่ว
จากนั้นสวี่อวี้ซิ่วก็พยักหน้าแล้วเดินจากไปก่อน
กระทั่งสวี่อวี้ซิ่วเดินไปไกลแล้ว หลี่ชิงจื่อถึงค่อยเหมือนนึกขึ้นได้ นางตบต้นขาตัวเอง “แย่แล้ว ลืมพูดเรื่องสำคัญไปเสียได้!”
กล่าวพลาง นางก็จะตามไป
แต่ในเวลานี้เอง ร่างของชิงเฟิ่งก็ปรากฏขึ้นข้างกายนางโดยพลัน