กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 297 หนึ่งตายหนึ่งหนี
เหนือท้องนภา ลมเมฆโหมกระหน่ำ
เสียงมังกรคำรามสะเทือนฟ้า ร่างมังกรลอยขึ้นลงท่ามกลางทะเลเมฆที่ปั่นป่วน
ไม่นานนัก ลมเมฆก็สั่นสะเทือน ก่อนแผ่กระจายออกอย่างฉับพลัน เผยเมฆาให้เห็นตะวัน
แสงตะวันอันอบอุ่นสาดลงมาอีกครั้ง ส่องสว่างทั่วฟ้าดิน
ร่างสวี่อวี้ซิ่วค่อย ๆ ลอยลงมา โดยมีแสงดวงตะวันสาดรองอยู่เบื้องหลัง
ในห้วงเวลานี้
อาณาเขตกระบี่ชิงหลวนพลันพังทลายลง
ลำต้นมหึมาของต้นเทพร้อยใบแตกสลายทีละส่วน กลายเป็นแสงเขียวครามโปรยปรายลงทั่วฟ้า
เหยียนเซียงอวี้โจมตีครั้งหนึ่งจนเทพธิดาแห่งลัทธิหมื่นเทพ โม่เหลียน ผู้สวมชุดดำและปิดบังใบหน้าด้วยผ้าคลุมดำถอยร่นไป ขณะที่นางกำลังจะฉวยโอกาสไล่โจมตีต่อ รวบรวมมหามุทรามหาวิถีไร้รักเพื่อจับอีกฝ่ายไว้