เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 274 เครื่องประดับอัศจรรย์
สิ้นคำกล่าว ทุกคนพลันสะท้านไปทั้งร่าง
ถ้อยคำที่แฝงอำนาจน่าเกรงขามของผู้บำเพ็ญและกลิ่นอายสังหาร ทำให้ทุกคนในที่นั้น ไม่ว่าจะเป็นหญิงงามผู้เข้ารับการคัดเลือกหรือนางกำนัลและขันที ต่างรู้สึกราวกับมีคมกระบี่แขวนอยู่เหนือศีรษะ ไม่กล้าขยับเขยื้อนส่งเดช
คนขวัญอ่อนบางคนถึงกับขาสั่น ยืนไม่มั่นคง ก่อนจะทรุดก้นลงนั่งกับพื้น
ในยามนั้น ข้าหลวงหญิงผู้หนึ่งรีบร้อนก้าวออกมาจากแถว มาหยุดตรงหน้าผู้บำเพ็ญเกราะทอง แล้วเอ่ยถามว่า “ท่านเซียน เหตุใดจึงขวางพวกเราไว้กะทันหันหรือ วันนี้เป็นวันนำหญิงงามผู้เข้ารับการคัดเลือกจำนวนมากเข้าวัง จะให้ล่าช้าไม่ได้ หากทำให้เรื่องเสียหายแล้วฮ่องเต้กับองค์รัชทายาทลงโทษ พวกเราคงรับผิดชอบไม่ไหว!”
แม้นางจะเอ่ยถาม แต่น้ำเสียงกลับไม่เกรงใจแม้แต่น้อย