เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 249 ควันเจ็ดพิฆาต
เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ สวี่อวี้ซิ่วก็ชะงักงัน
“นี่คือ…”
นางยังไม่ทันตั้งตัว ก็สัมผัสได้ว่าในยามที่เคล็ดหลอมวิญญาณเริ่มโคจรขึ้นเอง
เงาร่างของหุนเหยียนในทะเลจิตกลางสมองก็ค่อย ๆ บิดเบี้ยวเปลี่ยนแปลง ก่อนหดเล็กลงจนกลายเป็นเงาแมลงเลือนรางสายหนึ่ง
ทันทีที่เงาแมลงปรากฏ บุปผาฝั่งปรโลกดอกหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเอง กลีบดอกแผ่ออก โอบคลุมเงาแมลงเลือนรางตัวนั้นไว้ในพริบตา
ชั่วขณะถัดมา เสียงแหลมเสียดหูดังมาจากภายในบุปผาฝั่งปรโลกที่ห่อหุ้มอยู่ ราวกับเสียงร่ำร้องดิ้นรน
แต่ไม่นานนัก เสียงแหลมนั้นก็เงียบหายไปภายในกลีบดอกบุปผาฝั่งปรโลก ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อสวี่อวี้ซิ่วมากนัก
หลังจากเงาแมลงถูกบุปผาฝั่งปรโลกห่อหุ้ม สวี่อวี้ซิ่วก็ได้สติกลับมาในทันที นางลองสัมผัสดูและพบว่าหัวใจของตนสงบลงแล้ว