กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 243 ดับอนาคต
ฝนเพลิงโปรยปราย นอกจากเผาผืนดินให้กลายเป็นดินไหม้เกรียมแล้ว
ยังพัดกระจายไปโดนทหารต้าเยว่เป็นบริเวณกว้าง
ทหารคนใดถูกเปลวเพลิงแตะต้อง ร่างก็ลุกเป็นไฟในทันที กลายเป็นมนุษย์เพลิง ถูกเปลวไฟเผาไหม้จนเกิดเสียง “เปรี๊ยะ ๆ” ประหนึ่งกำลังเผาฟืนแห้ง
ถึงกระนั้น ทหารที่กลายเป็นมนุษย์เพลิงเหล่านั้นก็ยังยืนนิ่งไม่ไหวติง ประหนึ่งผู้ที่ถูกไฟเผาไม่ใช่ตนเอง
เมื่อแม่ทัพของต้าเยว่เห็นภาพนี้ ลึกลงไปในแววตาก็มีความเคียดแค้นเข้มข้นวูบผ่าน
“เซียนสู้กัน ปุถุชนรับเคราะห์ พวกท่านเซียนนี่ช่างสมควรตายจริง ๆ!”
ในอกเขาอัดแน่นไปด้วยความโกรธ มือกำอาวุธของตนจนข้อนิ้วขาวซีด