เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 240 อาถรรพ์โลหิตปกคลุมเหนือศีรษะ
วันรุ่งขึ้น ลมสงบเมฆจาง แสงตะวันสว่างเจิดจ้า
หลังได้รับชัยชนะและจัดงานเลี้ยงฉลองเมื่อวาน กองทัพต้าเสวียนก็ไม่ได้ผ่อนคลายลงแม้แต่น้อย
แต่เช้าตรู่ ค่ายทหารทั้งค่ายก็เริ่มคึกคักขึ้นแล้ว ทั้งเสียงฝีเท้า เสียงฝึกซ้อม และเสียงอื่น ๆ ดังระงมไม่ขาดสาย
เวลานี้สวี่อวี้ซิ่วยืนอยู่บนหอสังเกตการณ์ที่สูงที่สุดแห่งหนึ่งในค่าย ทอดสายตามองไปยังค่ายกองทัพต้าเยว่ฝั่งตรงข้ามซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายสิบลี้
มองเห็นค่ายกองทัพต้าเยว่ฝั่งตรงข้าม เมื่อเทียบกับฝ่ายต้าเสวียนแล้ว ที่นั่นดูเงียบสงัดยิ่งนัก
แม้ตะวันจะลอยสูงแล้ว ก็ยังมองไม่เห็นความเคลื่อนไหวใด ๆ มากนักจากที่นั่น
มองเห็นเพียงทหารตรวจการณ์ไม่กี่คนบนหอสังเกตการณ์สูงตระหง่าน ส่วนที่เหลือล้วนเงียบสนิท
กระทั่งควันจากการหุงหาอาหารสักสายก็ยังมองไม่เห็น