กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 222 กลิ่นอายของนาง
ในยามที่สถานการณ์ดูอันตรายอย่างยิ่ง
ความเย็นสายหนึ่งก็โปรยปรายลงมา
สวี่อวี้ซิ่วรู้สึกเย็นวาบที่กระหม่อม จากนั้นก็สัมผัสได้ว่าความร้อนรอบกายค่อย ๆ ลดลง
ในขณะเดียวกัน นางก็สังเกตเห็นว่าเปลวเพลิงซึ่งพวยพุ่งรอบกายกำลังอ่อนกำลังลงด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
จนกระทั่งไอเย็นแผ่ปกคลุมทั่วร่าง ดับเปลวเพลิงทั้งหมดลงอย่างสิ้นเชิง
ในตอนนั้นเอง อาภรณ์เซียนสีขาวจันทร์เปล่งแสงวาบลงมาคลุมร่างนาง
มันปกคลุมเรือนร่างบริสุทธิ์ดุจหยกน้ำแข็งของสวี่อวี้ซิ่ว และปรับขนาดให้พอดีกับร่างกายของนางเอง
เส้นผมดำขลับที่ปลิวไสวค่อย ๆ สงบลง ทิ้งตัวดุจม่านน้ำตกยาวลงมาถึงเอว